የአቶ ሰማነህ የሕይወት ታሪክ መጽሐፍ ተራ የግለሰብ ታሪክ አይደለም። የአንድ ሰው የሕይወት ጉዞ ሳይኾን የትውልድ ማስታወሻ ነው። የአገር መዝገብ ነው። ከገጠር የኢትዮጵያ ክፍሎች ተነስተው እስከ ዓለም አቀፍ መድረክ የደረሱት የሚጋሩት ህያው የትውልድ ማስረጃ ነው።&nbsp;መጽሐፉ አንድ ግለሰብ እንዴት በችግር ውስጥ ተፈትኖ እንደሚያድግ ያሳያል። ከወላጆቹ የተጀመረው ታሪክ፣ ወደ ልጅነት ተረኮች ያቀናል። የትምህርትና የተማሪ ቤት ትግል፣ የፖለቲካ ግፍ፣ የእስር ቤት ጥላ፣ የውጭ ሀገር ተሞክሮ፣ የዲፕሎማሲ ዓለም፣ የጦርነት ቀጠናዎች፣ የሰብዓዊ ድጋፍ ሥራ፣ የሃይማኖትና የማኅበረሰብ አገልግሎት እና መሰል ታሪኮችን በአንድ ሕይወት ውስጥ ያስቃኛል።&nbsp;“ሕይወት ረጅም መንገድ ናት፤ ሰው ግን በሚያልፍባት መንገድ ይታወቃል” የሚባለውን አባባል በድርሳነ ሰማነህ መጽሐፍ ውስጥ ተመስክሯል። የመጽሐፉ ትልቁ ጥንካሬ የታሪኩ ስፋት ነው። ታሪኩ ከግለሰብ ሕይወት አልፎ የኢትዮጵያን የፖለቲካና የማኅበራዊ ለውጦች ይዳስሳል። የደርግ ዘመንን እስከነ-ቡጉሩ ተጽፏል። የአብዮት ዘመን ፍርሃትን በድርሳኑ ተከትቧል። የቻይናን የኮሚኒስት ሥርዓት ከውጪ ሳይኾን ከውስጥ ያሳያል። የአፍጋኒስታንን ጦርነት በተመድ ሠራተኛ ዓይን ይተርካል። ካናዳንም እንደ መጨረሻ የስደት ማረፊያ ብቻ ሳይሆን እንደ ዐዲስ የማንነት መስክ ያቀርባታል።&nbsp;ይህ ታሪክ በአንድ ሰው ላይ ብቻ የቆመ አይደለም። የኢትዮጵያውያን የትውልድ ትርክት ነው። “ሰው ዘመኑን አይመርጥም፤ ዘመኑ ግን ሰውን ይፈትነዋል” የሚለውን ሐሳብ በግልጽ ያሳያል።&nbsp;ከሥነ-ጽሑፋዊ አንጻር የመጽሐፉ አወቃቀር የሚስብ ነው። ክፍሎቹ በጊዜ ቅደም ተከተል ተደርድረዋል። ይህ አንባቢው የገጸ ባሕርዩን እድገት እንዲከታተል ያደርገዋል። ከ“ረዳት አልባው ወሊድ” እስከ “በካናዳ ፓርላማ” የሚደርሰው ጉዞ የማንነት ሽግግርን በጥልቅ ያሳያል። በመጀመሪያ የነበረው የገጠር ልጅ በመጨረሻ ዓለም አቀፍ ተቋማትን የሚያነጋግር ሰው ይኾናል።&nbsp;በዚህ ውስጥ የ“ሽግግር” ሐሳብ ትልቅ ቦታ አለው። ከገጠር ወደ ከተማ። ከኢትዮጵያ ወደ ዴንማርክ። ከዴንማርክ ወደ ቻይና። ከቻይና ወደ አፍጋኒስታን። ከጦርነት ወደ ሰላም። ከፍርሃት ወደ ተስፋ። ይህ ሁሉ ታሪኩን የከፍታና የዝቅታ፣ እንዲሁም የእውቀት ጉዞ ያሳያል።&nbsp;በተለይ የቻይና ምዕራፎች በጣም አስደሳች ናቸው። ኢትዮጵያዊ ተማሪ በማዖ ዘመን ቻይና ያየውን ሲተርክ አጃኢብ ያሰኛል። ይህ የኢትዮጵያ ተማሪዎች በሩቅ ምሥራቅ የነበራቸው የተማሪ ቤት ሕይወትን በጉልህ የሚያሳይ ታሪካዊ&nbsp;ሰነድ ነው። በተለይ “ከቻይና እና ማዖ ሴቱንግ ጋር ትውውቅ” እና “የቻይናን ታላቅነት የመረዳት ጅማሮ” የሚሉት ምዕራፎች የፖለቲካ እውቀትን ከግል ተሞክሮ ጋር ያጣመሩ ናቸው። የቻይና ክፍሎች ታሪካዊ ክብደት አላቸው። አንድ ኢትዮጵያዊ ተማሪ በማዖ ዘመን ቻይናን ከውስጥ ሲመለከት የሚያቀርበው ዕይታ በዐማርኛ ሥነ-ጽሑፍ ውስጥ ብርቅ ነው። በተለይ “የቻይናን ታላቅነት የመረዳት ጅማሮ” የሚለው ርዕስ፣ የባለታሪኩን የዓለም ዕይታን የመዘገብ አቅም እንድናደንቅ ይጋብዛል።&nbsp;አቶ ሰማነህ የተመድ ሠራተኛ ኾኖ በአፍጋኒስታን የነበረው ቆይታ በመጽሐፉ ውስጥ በስፋት ተካቷል። እነዚህ የአፍጋኒስታን ክፍሎች እጅግ ልብ አንጠልጣይ ናቸው። ከታሊባን ጋር በነበራቸው አንዳንድ ስብሰባዎች መካከል የሚከሰቱ ነገሮች ልብን ሰቅዘውና ቆንጥጠው የመያዝ አቅም አላቸው። የአፍጋኒስታን ምዕራፎች መጽሐፉን ከተራ የስኬት ታሪክ ያሻግሩታል። በታሊባን መካከል መኖር፣ ሞትን በቅርብ ማየት፣ በእምነት ላይ ፈተና መጋፈጥን ምን እንደሚመስል በሚገባ ያንጸባርቃል። እነዚህ ሁሉ የሰው ልጅ ውስጣዊ ጥንካሬን ይፈትናሉ። በዚህ ቦታ መጽሐፉ ጀግንነትን በተመለከተ ዐዲስ አተያይ ይሰጠናል። ባለታሪኩ ጀግና ነው፤ ግን ከፍርሃት ነጻ አይደለም። የሚገርመው ይህ ነው። ጀግንነቱ በፍርሃቱ ውስጥ ነው።አቶ ሰማነህ በሙጅሃዲን የታገተበት ክፍልም አስደንጋጭና ልብ የሚያንጠለጥል ክፍል ነው። እንደ በሰርግ ላይ ጫማ መሰወር የሚመስሉ ትንንሽ ትዕይንቶች እንኳን ታሪኩን ሕያው ያደርጉታል። ታሪኩ በዓለም ፖለቲካ መካከል የቆመ ሰው ውስጣዊ ስሜትን ያሳያል።&nbsp;መጽሐፉን በክፍል በክፍል ማየት ለሚፈልግ እጅግ ብዙ ነገሮችን ማለት ይችላል። ለዚህ ጽሑፍ እንዲኾን ግን መጽሐፉን በሦስት ዋና ዋና መስመሮች እንመልከተው።&nbsp;አንደኛየእድገት ታሪክን በሚገባ ቀርቧል። አንድ ልጅ በልምድ እየተፈተነ ወደ ሙሉ ማንነት የሚያድግበትን ጉዞ መጽሐፉ በሚገባ ያሳያል።&nbsp;ሁለተኛእንደ ድኅረ-ቅኝ ግዛታዊ የሥነ ጽሑፍ ሥራ መነበብ ይችላል። የዴንማርክ ተረክ - የምዕራቡን፣ የቻይና እና የአፍጋኒስታን ቆይታው - ምሥራቅን፣ በኢትዮጵያ በነበረው ቆይታ - አፍሪካን እንዲሁም የአሜሪካ እና የካናዳ ታሪኮችን በአንድ ሕይወት ውስጥ ያገናኛል። የባሕል ግጭትን፣ የማንነት ጥያቄን፣ የስደት ሥነ-ልቦናን ያቀርባል። መጽሐፉ ድኅረ-ቅኝ ግዛታዊ የሥነ ጽሑፍ አተያይ ለመተንተን ሰፊ እድል ይሰጣል። ባለታሪኩበምዕራብና በምሥራቅ መካከል ይጓዛል። ከ“ነጮች” ጋር ያለው ግንኙነት፣ በቻይና ያገኘው ዐዲስ የዓለም ዕይታ፣ በተመድ ያለው ዓለም አቀፍ ልምድ ... እነዚህ ሁሉ አንድ አፍሪካዊ ራሱን በዓለም እንዴት እንደሚያይና እንደሚያሳይ ምሳሌ የሚኾን መጽሐፍ ነው።&nbsp;ሦስተኛእንደ እማኝያዊ ሥነ ጽሑፍ ይህን መጽሐፍ መመልከት ይቻላል። የግፍ ዘመንን በሕይወት ያለፈ ሰው የሚያቀርበው የምስክርነት መጽሐፍ ነው። የእስር ቤት ልምዶች፣ የፖለቲካ ጭቆና፣ የጦርነት ጥላዎች … ሁሉም የታሪክ ማስረጃ ይኾናሉ።&nbsp;የመጽሐፉ ትልቁ ጥንካሬ ውስብስብ ጉዳዮችን ለሁሉም ሰው እንዲኾን ተደርጎ መቅረቡ ነው። ምዕራፎቹ ከባድ የአካዳሚ ቃላትን ሳይጠቀሙ ጥልቅ የኾኑ ሐሳቦችን ግን ያቀርባሉ። ይህ መጽሐፉን ለምሁርም ለተራ አንባቢም ተደራሽ ያደርገዋል። “ጥልቅ ውኃ ጸጥ ይላል” እንዲሉ፣ ትልቅ ልምድ በተረጋጋ አነጋገር በዚህ መጽሐፍ ላይ ይስተዋላል።&nbsp;ይህ የአቶ ድርሳነ ሰማነህ መጽሐፉ የተስፋ መጽሐፍ ነው። በችግር ውስጥ ያለች መውጫ ቀዳዳን ብዙ ቦታ እናገኛለን። ለአንባቢውም ተስፋን ይሰጣል። በገጠር ተወልዶ ዓለም መድረክ መድረስ እንደሚቻል ያሳያል። ትምህርት የሕይወት መለወጫ መኾኑን በገደምዳሜው ያስረዳል።&nbsp;ይህ መጽሐፍ “ታሪክ ለማስታወስ” ብቻ የተጻፈ አይደለም። “ትውልድ እንዲማር” የተጻፈ ነው። የአቶ ሰማነህ ሕይወት ከግል ስኬት በላይ የጽናት ምሳሌ ነው። ከአንዲት የኢትዮጵያ ክፍል ተነስቶ ዓለምን የዞረ ሰው ታሪክ ነው። “ሰው ሲሞት ታሪኩ ካልተጻፈ ሁለት ጊዜ ይሞታል” ይባላል። ይህ መጽሐፍ ግን አንድ ሕይወትን በቃል ያባዛል። እንኳን ተጻፈ ያሰኛል።&nbsp;መጽሐፉ የሚያነሳቸው ርዕሶች ጥልቅ የኾነ ሥነ-ጽሑፋዊ እና ታሪካዊ ክብደት አላቸው። ይህ መጽሐፍ “እኔ ማን ነኝ?” የሚለውን ጥያቄ ብቻ አይጠይቅም፤ “አገር ሰውን እንዴት ትሠራለች?” የሚለውንም ይጠይቃል እንጂ።&nbsp;በሥነ-ጽሑፋዊ አተያይ፣ መጽሐፉ ግለ-ሕይወት ታሪካዊ ዘውግ ቢኾንም አቀራረቡ በደንብ ሲጤን የጉዞ ትርክት ባሕርይንም አዝሏል። ባለታሪኩ ከኢትዮጵያ ገጠር ይነሳል። ከዚያ ወደ ዓለም ይጓዛል። ዴንማርክ ይሄዳል። ቻይናን ከእግር እስከራሷ ያያል። ይኖራል። አፍጋኒስታንን እስከ ክንብንቧ ያስቃኘናል። ካናዳ ያርፋል። ይህ ጉዞ የቦታ ጉዞ ብቻ አይደለም። የአስተሳሰብ ጉዞ ነው። የማንነት ጉዞ ነው። የፖለቲካ ንቃተ ሕሊና ጉዞ ነው። “ሰው ካልሄደ አያውቅም” እንዲሉ፣ ባለታሪኩ ዓለምን እያየ ራሱን ይረዳል።&nbsp;የመጽሐፉ ትልቁ ጥንካሬ የታሪክና የግል ሕይወት መጣመሩ ነው። ድርሳነ ሰማነህ ላይ ባለታሪኩ በታሪክ መካከል ቆሞ እናየዋለን። የደርግ ዘመን፣ የአብዮት ሽብር፣ የማዖ ቻይና፣ የአፍጋኒስታን ጦርነት፣ የ9/11 ክስተት … እነዚህ ሁሉ ከባለታሪኩ የግል ትዝታ ጋር ተጣምረዋል። ይህም፣ መጽሐፉን የግል ትዝታ ብቻ ሳይሆን የታሪክ ሰነድ ያደርገዋል።&nbsp;“እፉኝቱ አብዮት እና እኔ” በሚለው ክፍል ላይ የሥነ-ልቦናዊ አተያዮችን እንድንመለከት ምቹ አጋጣሚ እናገኛለን። እስር፣ ፍርሃት፣ ጥርጣሬ፣ የሞት ጥላ፣ የአባት ሞትና ጸጸት … እነዚህ ሁሉ የባለታሪኩን ውስጣዊ ስብራት ያሳያሉ። አንድ ሰው በፖለቲካ ማዕበል ውስጥ እንዴት እንደሚፈተንም ኹነኛ አስረጅ የኾነ ክፍል ኾኖ እናገኘዋለን።&nbsp;መጽሐፉ የህላዌነት ጉዳይንም ያነሳሳል። የህልውና ጭንቀትን ይጠቁማል። “ለምን እኖራለሁ?” “ለምን ተረፍሁ?” የሚለውን ጥያቄ ውስጡ ይሸከማል። “ከሞት ወደ መሰንበት” የሚለው ርዕስ ብቻ እንኳን ይህን ያሳያል።&nbsp;መጽሐፉ ውስጥ የምናገኛቸው ንዑስ ርዕሶቹ ከውበታቸው በተጨማሪ በራሳቸው ታሪኩን ይናገራሉ። “ባቡርና አውሮፕላን ቆሞ አይጠብቅም”፣ “በሰርግ ላይ የተሰወረው ጫማዬ”፣ “እሥረኛው እሥረኛ ሲጠይቅ” የሚሉት ርዕሶች አንባቢን የሚስቡ ናቸው። የንዑስ ርዕስ አወጣጡ ከቃላዊ ትርክት ጋር ይመሳሰላሉ። ልክ እንደ ፈሊጥ፣ ልክ እንደተረትና ምሳሌ ልክክና ስክክ ያሉ ናቸው።&nbsp;በአጠቃላይ፣ ይህ መጽሐፍ የአንድ ሰው ሕይወት ብቻ ሳይሆን የአንድ ትውልድ ታሪክ ነው። ከገጠር ወደ ዓለም የወጣ ኢትዮጵያዊ የማንነት ጉዞ ነው። የትምህርት ኃይልን፣ የጽናት ዋጋን፣ የታሪክ ግፍን፣ የሰው ልጅ የመቋቋም አቅምን ያሳየ መጽሐፍ ነው። “እሳት ያላየ ወርቅ አይጠራም” እንዲሉ፣ የአቶ ሰማነህ ሕይወት በፈተና ውስጥ የተቀረጸ ነው።

ድርሳነ ሰማነህ በተሰኘው መጽሐፍ ላይ የቀረበ የመጽሐፍ ዳሰሳ

-&nbsp;ሶስና አሸናፊመሥሪያ ቤቱ ከወትሮው በተለየ በባለጉዳይ ተጨናንቋል።መሥሪያ ቤቱ በእንዲህ ያለ ሁኔታ ውስጥ&nbsp;ሲወድቅ ኢቭ የሱፐርቫይዘር ስራዋን ትጠላዋለች። በዚህ ላይ ለእያንዳንዱ ሰራተኛ ስትረሷን ማጋባት ትወዳለች። ዛሬ አብረናት ያለነው እኔና ሉዊስ ነን። አጋጣሚ ዋሽሩም ደርሳ እስክትመለሥ ሉዊስ ስስ ከንፈሩን አሞጥሙጦ"ኢቭ የውሸት ኑሮ እንደምትኖር ታውቂያለሽ? ሁሉ ነገሯ ፌክ ነው። "አለኝከሱ ጋ ማውራት አልወድም። ሀሜቱ መቀመቅ ይከተኛል። መልስ ሳልሰጥ ዝም አልኩት እያየሁት። "She is fake" አለኝ ደገመና። ሉዊስ ቀጭን መካከለኛ እድሜ ያለዉ&nbsp;የስራ ጫማውን ክብደት መቋቋም አቅቶት እየጎተተ የሚሄድ እራሱን በማናጀር ቦታ የሚቆጥር ዘባራቂ ፣ ቅጥነቱ እድሜውን የዋጠበት የአእምሮ ጤናውን በካናዳ ኑሮ እያጣ የመጣ ከርታታ ነው።"ልጅ የላት፣ባል የላት፣ቦይፍሬንድ እንኳን የላትም።ከዚህ ውጭ ህይወት እውነት ይመሥልሻል? አታጨስ፣ አትጠጣ" አለ ደገመና። በጣም ደነገጥኩ። ግን መልስ አልሰጠሁም።ኢቭ ከሄደችበት ተመለሠች።&nbsp;አይኗን ላለማየት እቃ መሠብሠብ ጀመርኩ።"ምን እያወራህ ነው?" አለችው። እኔን እያየች። እኔ ግን ባልገባኝ&nbsp;ዝም አልኩ።ትንንሽ የድመት አይኖቿን አፈጠጠች። እንኳን ስለእሷ ተወርቶ ንፋስ በዚህ በኩል አልፏል ባይ ጠርጣራ ናት።ሁለቱም በቂም ተያይዘዋል።&nbsp;እሱ እንዴት በሴት እታዘዛለሁ በሚል እና "የኢንጂነርነት ክብሬ ተነክቷል እሷ ንቃኛለች።"ባይ ነው።እሷ ደግሞ "ሳይሰሩ መብላት የለም።" አለች። ኢቭ ጠበቅና ረገጥ አድርጋ። ሉዊስ እና ማናጀሯ የአገር ልጆች ናቸው። ኢቭ ግን ነገሯ ከሰው የማይገጥም ቢመስልም ነገሮችን ታመዛዝናለች። ሉዊስ አንድ ስራ ከሰራ ሌላውን ሰአት በወሬ ይጨርሰዋል። በዚህ ላይ የእያንዳንዱን ሰራተኛ የእግር አጣጣል መዝግቦ ለማናጀሯ ያቀርባል።ኢቭ ደግሞ በእኔ የስራ ሰአት ወሬ ለምን ታቀብላለህ ባይ ነች ። ደግሞ የተናቀች አይምሰላትእንጂ&nbsp;ከመሠላት ግን እስከጫፍ ለመሄድ አትመለሥም።&nbsp;ማስረጃ ቆጥራ ሶስት የተፈታተኗትን አባራለች።&nbsp;“እኔ እምታወቀው ማንኛችን ቤት የችግር ማእበል እንደሚናጥ ስለማታውቁ ከሥራ አታባሩ በሚል ነው።” ኢቭ ግን በስትረስ የተበጫጨቀው አካሏ እስኪንቀጠቀጥ ተናግራና ወንጅላ አታቆምም።"ትሰሚያለሽ ኢቭ ! ለምን እንደዚያ እንዳልኩሽ ገብቶሻል?"አላት በእልህ ቀጭን አንገቱን ወደጎን አዘንብሎ።"አልገባኝም። እንዲገባኝም አልፈልግም። እኔ የምፈልገው ሥራህን እንድትሰራ ብቻ ነው"&nbsp;ብላ ሳትጨርስ ጣልቃ ገብቼ" እሱ የተናገረው የከስተመርን ጉዳይ ነው።" አልኩ ፍርሀት ይዞኛል።" አንቺ እኮ&nbsp;አልነበርሽም ስናወራ።" አለችና ልደብቀው ያለ ነገር መኖሩን በቆልማማ አፍንጫዋ ማሽተት ጀመረች።"እኮ ስለማታውቂው እኮ ነው።" አላት"What do you mean?" አለች"ኑሮን ለመረዳት በጣም ወሳኝ ነው ያልኩት ነገር" አለ በድፍረት"ምኑን ?"አለች ለፋሽን የመለጠችውን ጭንቅላቷን በንዴት እያሸች።"ለምን አትነግሪያትም ሰላም?" አለኝ። የጀርባዬ አገዳ ለሁለት የተከፈለ መሠለኝ። እንደዚህ ያደርገኛል ብዬ አልገመትኩም ። ትንፋሼን ከቦታው አጣሁት። ለክፉ ነገር ምስክር እንደመሆን መርገምት የለም አልኩ ለእራሴ።አይኗ ከቦታው የተነቃነቀ መሠለኝ።&nbsp;ጥቁር አይኗ በእጥፍ ጨምሮ ደምቆና ወደውጭ ፈጦ ታየኝ።"ማ!" አልኩት ደርቄ እና ድምፄን አጉልቼ።ኢቭ በቅፅበት ልታደርግ ያሠበችውን ሲረዳ ሉዊስ አንገቱን አቀረቀረና ጥሎን ሄደ።"You know? ምን ለማለት እንደፈለገ ገብቶሻል?" በሰው መላከክ ይፈልጋል። " አልኳት በደፈናው።"I know I know እንግዲህ ይታያል Nightmare ይሆንበታል" አለች የስልክ እጀታውን እያነሳች። ያለማቋረጥ አስራአምስት ደቂቃ ለፈለፈችላት።ማናጀሯ ቁና ቁና እየተነፈሰች መጣች።"ምን ተፈጠረ ? አለች። እኔን መሥካሪ አድርጋ።"ምን " አልኳት ጥያቄዋን ወደራሷ መልሼ።እኔ ለእራሴ በአሥራ አምስት ዓመት የሥደት ቆይታዬ የአኗኗሩንም የመበላለቱንም፣ አንዱ ሌላውን የመወንጀሉንም የማጥፋቱንም አውቄ ተውጬ እየተተፋሁ መኖር ችዬበታለሁ። የራሴ የሆነውን ሰው ሳይቀር&nbsp;ገበናውን ገልጬ አይቻለሁ ። እየሸነገሉ ማጥፋትን አይቻለሁ።"ትሰሚያለሽ&nbsp;I can’t. I’m tired of dealing with him. He doesn’t do anything, so I’m waiting for your decision. Come on. " አለች ኢቭ የክስ ወረቀቷን እያውለበለበች።ማናጀሯ ግራ በመጋባት ውስጥ ሆና አየቻት።አላውቅም በሚል አንገቴን በምልክት አሳየኋት ባትጠይቀኝም።"ዛሬ አንድ ነገር ካላደረግሽ ዋናው ቦታ እፅፋለሁ።"አለች። ጥያቸው ባለጉዳይ ለማናገር ሄድኩ። ዛሬማናጀሯ ባለችበት ብትጠራውም ሉዊስ ግንመልስ አልሰጠም። በእጄ ምልክት ሰጠሁት። እሱም በእጁ የንቀት ምልክት ሲያሳይ ሁለቱም አይን ውስጥ ገባ።"ቢሮ አናግረዋለሁ" አለች ማናጀሯ"እዚሁ አድርጊው ። ጉዳዩ የተፈፀመው እዚህ ነው። አለች"ኢቭ የማናጀርነቷን ስልጣን በሉዊስ ላይ ለመጠቀም እየፈለገች።"ባለጉዳይ ፊት?" ማናጀሯ ግራ በመጋባት ጠየቀቻት።"ጥፋቱ የተፈፀመው እዚህ አይደል?"ማናጀሯ የደንበኞችን ትኩረት ላለመሳብ እንደተወናበደች እየሳቀች ጠራችው።እንደለመደው ጫማውን እየጎተተ መጣ። አይኑ ቀልቷል። አፍንጫው ወርዝቷል።ከንፈሩ እየተንቀጠቀጠ&nbsp;ምን ምን" አላት ወደ ሱፐር ቫይዘሯ ኢቭ እያየ።"ለምን አልታዘዝክም? የአንተ አቤቱታ በዛብኝ።" አለች በሁለቱ መሀል ሆና።"እንደውም ልንገርሽ " አለ የሱፐርቫይዘሮችን ጠረጴዛ ተደግፎ።"የህይወትን ጣዕሙን አታውቅም። ለዚህ ነው ወጣ ገባ ሄደ መጣ የምትለው። እኔ እሩቅ ነው የማስበው ልጅ መውለድ ቤተሠብ መምራት. . እፈልጋለሁ።ቤተሠብ ደግሞ ለባህሪሽ ወሳኝ ነው። እሷ ግን ኔቨር ኔቨር. . .መቼም አታገኘውም " አለ ጤነኛ በማይመሥል ድምፅ በሳቅ አጅቦ።ሉዊስ ብቸኛ እንደሆነ እና ለማግባት ቢፈልግም አቅም እንደሌለው ፣ ወረቀቱን ቢያገኝም ወደሀገሩ መመለስ እንደሚፈልግ አውርቶኛል። ተባሮ ሆምለስ ቅርጫት ውስጥ ለመግባት ምን እንዳጣደፈው ሳስብ ይበልጥ ፈራሁት።የሠውነቱ ያለመታጠብ ጠረን አካባቢውን ሞላው።ኢቭ ግን የያዘችውን እስክሪብቶና ወረቀት በንዴት ወርውራ ጠረጴዛው ስር ስትወድቅ የዲስትሪክት ማናጀሩ ሲደርስ እኩል ገጠመ።

ህይወት አልባው የስደት ሽኩቻ!!

By GMD &amp; SARToronto, October 25, 2025 — Invited by the mother of one of the film’s central figures — a dear friend and a remarkably kind person — we never expected to witness such a profound act of generosity. Thank you, Grace, for inviting us. Thanks for the Liver is more than a documentary; it’s a testament to friendship, courage, and selfless love that illuminated the night at the Elizabeth Bader Theatre.The film, directed by University of Toronto alum Fraser Allan Best, premiered earlier this month at Toronto’s Hot Docs Cinema. It chronicles Best’s extraordinary journey from life-threatening illness to recovery, made possible through a life-saving liver donation from his friend and fellow U of T graduate, Robbie Grant.Born with glycogen storage disease type 1b, a rare genetic condition that affects fewer than 100 people in Canada, Best’s liver could no longer sustain him. By 2017, his health was deteriorating rapidly, and his dream career in journalism seemed to be slipping away. Then came an act of true friendship that would change — and save — his life.Grant, who studied political science and philosophy alongside Best at U of T, didn’t hesitate when he learned what his friend was facing. “Fraser had a significant risk of death if he didn’t get the organ,” Grant recalls. “For me, the risk was small. It was clearly the right thing to do.”In August 2020, surgeons removed part of Grant’s liver and transplanted it into Best. The operation was a success — and so began a new chapter for both men.Through more than 300 hours of candid footage, Thanks for the Liver captures the fear, humour, and deep humanity of Best’s journey. His partner, Kathryn Pierce, helped document some of the film’s most intimate moments, including his fragile but hopeful steps through hospital corridors after surgery.“I’m not only in excellent health,” Best reflects in the film, “but I’ve also achieved a quality of life that I never had before the transplant.”The screening, attended by family, friends, and supporters — including Grant’s mother, whose presence added a deeply personal note to the evening — ended in heartfelt applause and tears of admiration.Thanks for the Liver isn’t just a documentary. It’s a love letter to friendship — and a powerful reminder that sometimes, the greatest gift one human being can give another is the chance to live.

Thanks for the Liver: A U of T Friendship That Saved a Life

TORONTO — Olivia Chow has won a second term as Toronto mayor, defeating challenger Brad Bradford in the October 26, 2026, municipal election, according to unofficial results released Monday night.With 99.2 per cent of polls reporting, Chow secured 529,042 votes, or 54.2 per cent, compared with Bradford’s 401,415 votes. The result gives Chow her first full four-year term after she won the 2023 mayoral byelection.Chow’s victory was fuelled by strong support in Scarborough and downtown Toronto, where she recorded commanding leads across several wards.The incumbent swept all six Scarborough wards, capturing approximately 51 to 57 per cent of the vote in each. Downtown support proved equally significant, with Chow winning nearly 70 per cent or more in several wards, including Parkdale–High Park, Davenport and Toronto–Danforth.Bradford, meanwhile, found stronger backing in parts of Etobicoke and North York, winning Etobicoke Centre, York Centre and Eglinton–Lawrence.The race was considerably tighter in some parts of the city. Chow’s lead stood at just 0.7 percentage points in Don Valley North and 0.9 points in Etobicoke North, underscoring the geographic differences in voter support across Toronto.<h2>Voter turnout jumps</h2>The election also saw a substantial increase in participation. Approximately 976,550 mayoral votes were cast, compared with 563,124 ballots in Toronto’s 2022 municipal election.That represents an increase of roughly 73 per cent in the number of mayoral votes cast, although the figures do not by themselves establish the overall voter-turnout rate, which depends on the number of eligible voters.Chow’s re-election positions her to continue leading Canada’s largest city for the next four years, with the campaign’s ward-by-ward results highlighting the importance of support across Toronto’s diverse neighbourhoods.

Chow’s Back, Toronto! Incumbent Claims Second Mayoral Win on Strength of Scarborough and Downtown Support

New Perspective አዲስ ቅኝት

አዲስቅኝት New perspective YouTube  Channel is an entertainment and news Channel based in Toronto! We are focusing mainly on community stories that have human interest!


https://addisperspective.com/category/current-issue/

https://www.facebook.com/newperspectiveethio